Νευρική ανορεξία: Ένα ατέρμονο παίγνιο ανάμεσα στην αλήθεια του «είναι» και το εμετικό ψέμα του «φαίνεσθαι»... (Υπέροχοι άνθρωποι [10])

SHARE:


               Η Νανά πέθανε την ημέρα των γενεθλίων μου. Η κοινή γνώμη, όμως, «αναστήθηκε» με τη μορφή έμπειρου ψυχολόγου ή -πιο εύστοχα- «αμπαλαζαρισμένου» δολοφόνου που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για να σβήσει τα ίχνη του. 
                 Άνθρωποι της showbiz, του πνεύματος, του …οινοπνεύματος και η θεία Νίτσα από το χωριό μιλούν για το «τέρας» της νευρικής ανορεξίας, που σκότωσε το «καημένο» το κορίτσι, δίχως να έχουν ιδέα στην πραγματικότητα περί τίνος πρόκειται ή το πως αυτό είναι αντιληπτό με βάση τις προσλαμβάνουσες του καθενός. Άνθρωποι που συναποτελούν σε γενικές γραμμές τη λεγόμενη «γνώμη των άλλων», την οποία κάποτε ο Σωκράτης σνόμπαρε και υποβάθμιζε βασίζοντας το επιχείρημά του στην έλλειψη εξειδικευμένης γνώσης
                Η στιγμή δεν είναι κατάλληλη για να συζητήσουμε την ορθότητα της εφαρμογής της άποψης αυτής στην πολιτική, την οικονομία ή την ψυχιατρική. Ανέφερα, όμως, την άποψη του – αντιπαθούς σε εμένα – Σωκράτη, ώστε να πλαισιώσει θεωρητικά τον ακόλουθο πρόλογο της προσωπικής μου ευτυχίας

«Η μεγαλύτερη διαπίστωση στη ζωή μου είναι ότι η απόλυτη τιμή της αλήθειας του «είναι» μου είναι αυτό που μένει χωρίς το πρόσημο της γνώμης των άλλων για εμένα. Αυτό ισχύει διότι το «φαίνεσθαι» είναι η μοναδική πηγή γνώσης των άλλων για να με κρίνουν, μια στατική εικόνα, μια μαθηματική λύση σε μια εξίσωση με δεκάδες αγνώστους που μεταμορφώνονται σε δεδομένα αυθαίρετα λόγω σκοπιμότητας, προσωπικών κινήτρων, προϊδεάσεων, προκαταλήψεων κ.α. Το «φαίνεσθαι» είναι ένα εντελώς λανθασμένο νούμερο με θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Κατά συνέπεια, η γνώμη των άλλων για ένα υποκείμενο είναι το πιο εμετικό ψέμα.». 

               Σίγουρα, για τη σχέση του «φαίνεσθαι» και του «είναι» των υποκειμένων έχουν λόγο τόσο η ψυχολογία όσο και η ψυχιατρική. Αφού δεν ειδικεύομαι, όμως, ως δέκτης ή ως πομπός ούτε στη μία ούτε στην άλλη πλευρά δεν πρόκειται να προωθήσω την προηγούμενη παράγραφο ως καθολική αλήθεια. Μπορεί απλά να κάνω λάθος. Η ...γνώμη των άλλων θα το κρίνει σε τελική ανάλυση. Οι δύο κλάδοι, πάντως, ταπεινά έχουν υπογραμμίσει σε πολλές περιπτώσεις τη δυσκολία στην αντιμετώπιση κρουσμάτων νευρικής ανορεξίας και βουλιμίας. Η αιτία γι’ αυτό κατά πάσα πιθανότητα είναι αυτοί οι δεκάδες μαθηματικοί «άγνωστοι», ριζωμένοι στην εκάστοτε ψυχή
             Στη δική μου αντίληψη, η προσπάθεια προσδιορισμού αυτών των αγνώστων μέσω ειδικής βοήθειας ή άνευ προσιδιάζει περισσότερο σε κάποιου είδους παίγνιο ανάμεσα στην αδυναμία της αλήθειας και τη δύναμη του ψέματος. Ίσως, η διαδικασία του να φωτίσεις το άγνωστο να θυμίζει λίγο το μάτι που αντιδρά και κλείνει αντανακλαστικά στην έκθεση ισχυρού φωτός. Αν αντικαταστήσω σε αυτήν την εικόνα το λέξη «άγνωστο» με τους «αγνώστους» της ψυχής της Νανάς, τότε το φως αυτό που έψαχνε την αλήθεια, στην περίπτωσή της, μεταμορφώνεται σε ολόκληρους «προβολείς» της δημοσιότητας που εκπέμπαν ημιμάθεια. Πόσο εύκολο θα ήταν να κρατήσεις τα μάτια σου ανοιχτά στην ένταση τέτοιου φωτός; 
           Η νευρική ανορεξία, δηλαδή το να μην έχεις όρεξη να φας, και η φιλενάδα της, η νευρική βουλιμία, δηλαδή η μεγάλη κατανάλωση τροφής και η αφαίρεση της από τον οργανισμό με κάθε ειρωνικά ευφυή τρόπο, στοχεύουν αδιαμφισβήτητα στη μεταβολή και ρύθμιση του βάρους. Φαινομενικά, λοιπόν, το να προσφέρεις μια πιατέλα με κοτόπουλο α λα κρεμ στον κύριο ή την κυρία που μόλις αντιλήφθηκες ότι κάνει εμετό στην τουαλέτα σου φαντάζει σαν λύση στο πρόβλημά του. Έχεις προσδιορίσει όμως σωστά το πρόβλημα του υποκειμένου
        Μάλλον όχι! Μάλλον ούτε το ίδιο το υποκείμενο δεν ξέρει τι πρόβλημα έχει. Σε περιπτώσεις μεγαλύτερης οικειότητας, υπάρχει και η λύση της αυταρχικής επίπληξης του συμβάντος και η καταδίωξη με το κουτάλι στο χέρι, η οποία κουβαλά μεγάλο ρίσκο καθώς κάνει τον κύριο ή την κυρία της ανορεξίας πιο προσεκτικό στις πρακτικές του/της. Θυμάσαι, υπέροχε άνθρωπε, πόσο γρήγορα έμαθες να τρέχεις και πόσο ευφυής γινόσουν κάθε φορά που προσπαθούσες να αντιμετωπίσεις τη γιαγιά που σε κυνηγούσε σε όλο το σπίτι για να φας το φαγητό που σιχαινόσουν; 
          Η ανορεξία και η βουλιμία, ξαναλέω, στοχεύουν αδιαμφισβήτητα στη μεταβολή και ρύθμιση του βάρους. Το βάρος, όμως, θα έλεγα πως αποτελεί την πρώτη γραμμή του «φαίνεσθαι». Το ξέρω, υπέροχε άνθρωπε, ότι σε ζάλισα, όσο ήθελα, ώστε να αρχίσεις να σκέφτεσαι ότι τελικά έχουμε να κάνουμε με δυο πρακτικές που στοχεύουν στη μεταβολή και ρύθμιση του «φαίνεσθαι» και όχι του βάρους αυτού καθ’ αυτού. 
           Μα γιατί να τα βάλεις με το ίδιο σου το «φαίνεσθαι»;  Προφανώς, διότι επισκιάζει το «είναι». Προφανώς, διότι καθορίζεσαι από το «φαίνεσθαι». Προφανώς, διότι αρχίζεις και αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό που σκέφτονται οι άλλοι για σένα είναι διαφορετικό από αυτό που είσαι και προσπαθείς με ειλικρίνεια να δείξεις. Αρχίζεις και καταλαβαίνεις ότι - μάλλον -  κανένας δεν αποκωδικοποιεί την ψυχή σου σωστά όταν την καταθέτεις με ειλικρίνεια στην έκφραση, στα λόγια, στις πράξεις. Θα μπορούσε αυτό να πηγάζει από τους ανασφαλείς συντρόφους που κατακρίνουν και τιμωρούν τα κιλά στην εξωτερική εμφάνιση, από κάποια σημαντική απώλεια, από τους ανώριμους συναδέλφους που παινεύουν την όμορφη όψη και αγνοούν την αξιέπαινη πράξη, από τους φίλους που μπερδεύουν τον σεβασμό με την ανασφάλεια ή την ευγένεια με τη δειλία, από τη μητέρα που σνομπάρει σκοπίμως ή μη τις ανάγκες του παιδιού της ή γενικά από κάθε λογής μη ελέγξιμα αρνητικά συμβάντα και κάθε είδους κριτική που κατά κύριο λόγο στηρίζεται στην ημιμάθεια ή την άγνοια του παντοτινά – τολμώ να πω – άγνωστου άλλου και κλονίζουν με κάθε τρόπο την υποκειμενική πραγματικότητα του «είναι». 
            Μπροστά στο ψεύτικο «είδωλο» που αρχίζεις να βλέπεις στον «καθρέφτη της γνώμης των άλλων», όσο περισσότερο πλησιάζεις στην αλήθεια του «είναι» σου, στην αυτογνωσία σου, δύο ενδεχόμενα υπάρχουν για να εξαφανίσεις την αντίφαση που αλλοιώνει την αλήθεια σου: 

                                                     1. Σπας τον καθρέφτη 
      Αυτό – κατά τη γνώμη μου πάντοτε – προϋποθέτει την δικαιολόγηση της αντίφασης αυτής με βάση την αδυναμία του κάθε υποκειμένου να έχει εξειδικευμένη γνώση για το κάθε άγνωστο μυαλό ή την κάθε άγνωστη ψυχή απέναντί του. Η γνώμη των άλλων πάντοτε θα υπάρχει αλλά μάλλον πάντοτε θα παραμένει ψεύτικη λόγω αυτής της απουσίας εξειδικευμένης γνώσης για τα άδυτα της ψυχής του κάθε υποκειμένου. Αναλογίσου, υπέροχε άνθρωπε, πόση πολλαπλότητα παρουσιάζουν κατά πάσα πιθανότητα οι κριτικές των άλλων για σένα
         Ακόμα κι αναφορικά με το κάθε υποκείμενο που δρα, ο «μπαμπούλας» της υποκρισίας μάλλον αποδίδει καλύτερα την πραγματικότητα του «φαίνεσθαι» καθώς πάντοτε στοχεύει σε τουλάχιστον έναν αποδέκτη που θέλει να τον επηρεάσει. Αναλογίσου, υπέροχε άνθρωπε, τι ποσοστό από το «φαίνεσθαί» σου υπάρχει όταν κλειδώνεις το δωμάτιό σου.  
     Τέλος, τι γνώμη έχεις για τα κοπλιμέντα που δέχεσαι; Το λέω γιατί πολλές φορές τα υποκείμενα χρησιμοποιούν την καλή κρίση τους ως εισιτήριο συνεργασίας και προσέγγισης και την κακή ως μέσο επίθεσης ή ρήξης. Θα παρομοίαζα την κριτική με το «νόμισμα» της επικοινωνίας

                                                      2. Διαλύεις το είδωλο
         Τι γνώμη έχεις, υπέροχε άνθρωπε, για τα άτομα που δεν σπάνε τους καθρέφτες για να μη βιώσουν 10 χρόνια γρουσουζιάς; Μη γελάς γιατί μάλλον και η αδυναμία απαγκίστρωσης από τη γνώμη των άλλων από φόβο πηγάζει, όπως και η πρώτη περίπτωση. Τροφοδοτεί, όμως, μεταξύ άλλων, τις ...φιλενάδες ανορεξία και βουλιμία. 
         Σε πολλά βίντεο σχετικά με τη νευρική ανορεξία εμφανίζονται αποστεωμένες γυναίκες να βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη ως υπέρβαρο σώμα. Εντελώς σαθρός παραλληλισμός – τολμώ να πω. Αρχικά, το φαινόμενο δεν έχει να κάνει με κάποια αδυναμία της κοινωνικά καθορισμένη γυναικείας φύσης. Έπειτα, επιμένω ότι δεν έχει να κάνει με την ιδέα του βάρους αλλά γενικότερα με την εικόνα του «φαίνεσθαι» και κυρίως με την αντίφαση που προανέφερα και αφορά τη γνώμη των άλλων. 
      Εάν δεν «σπάσεις» τον καθρέφτη που αντανακλά το ψεύτικο είδωλο του «είναι» σου, μετριάζοντας την επίδραση της καλής και της κακής γνώμης του καθένα για σένα, τότε το μόνο που μένει είναι να τα βάλεις με το «είδωλο» κατηγορώντας το ως παραπλανητικό για την αλήθεια σου. Θα τολμούσα να πω ότι η εμμονή με την απώλεια βάρους που καταλήγει στην αποστέωση μοιάζει σαν έναν τρόπο να διώξεις αυτό που εμποδίζει το «είναι» σου να αναπαραχθεί σωστά στις κριτικές των άλλων, λες και πρόκειται για κάτι απτό που θα εμφανιστεί ως κρυπτογραφημένο μήνυμα ενώνοντας τα σημάδια που εμφανίζουν τα εναπομείναντα κόκκαλα
         Πράγματι, σε πολλές περιπτώσεις το καλλίγραμμο σώμα και η αψεγάδιαστη εικόνα είναι το κοινωνικά καθορισμένο βαρύνον φίλτρο του «φαίνεσθαι» που αναπαράγεται μέσα από την κριτική της κοινής γνώμης, την τηλεόραση, τα εμπορικά καταστήματα κ.α. και αυθαίρετα σχετίζεται με την επιτυχία, τη συμπάθεια, το ταλέντο, την αξία, τον θαυμασμό, τη δύναμη κ.α. Αναλογίσου, όμως, πόσο αυθαίρετο είναι να τα βάλεις με το πραγματικό σου είδωλο θέλοντας να «αλλάξεις» την εικόνα των άλλων για σένα, που σε υποτιμά ή σε υπερεκτιμά προσδίδοντας σου βάρος ή κενό. Λες και φταις εσύ που οι άλλοι κάνουν μπάχαλο τις πράξεις βάζοντας αυθαίρετα πρόσημα μέσα στην εξίσωση του «είναι» σου ή δίνοντας αυθαίρετες τιμές στους δικούς σου αγνώστους… 

Όπως είπα και προηγουμένως: 

«Η μεγαλύτερη διαπίστωση στη ζωή μου είναι ότι η απόλυτη τιμή της αλήθειας του «είναι» μου είναι αυτό που μένει χωρίς το πρόσημο της γνώμης των άλλων για εμένα. Αυτό ισχύει διότι το «φαίνεσθαι» είναι η μοναδική πηγή γνώσης των άλλων για να με κρίνουν, μια στατική εικόνα, μια μαθηματική λύση σε μια εξίσωση με δεκάδες αγνώστους που μεταμορφώνονται σε δεδομένα αυθαίρετα λόγω σκοπιμότητας, προσωπικών κινήτρων, προϊδεάσεων, προκαταλήψεων κ.α. Το «φαίνεσθαι» είναι ένα εντελώς λανθασμένο νούμερο με θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Κατά συνέπεια, η γνώμη των άλλων για ένα υποκείμενο είναι το πιο εμετικό ψέμα.». 

      Αυτό το χαρακτήρισα ως τον πρόλογο της προσωπικής μου ευτυχίας. Παρέλειψα σκοπίμως, όμως, να πω ότι συνάμα αποτελεί τον επίλογο της δικής μου νευρικής ανορεξίας και βουλιμίας. Συνέβη ένα απόγευμα πριν από 10 χρόνια που με δάκρυα στα μάτια κοιτούσα και μετρούσα τα μερικώς αλλοιωμένα από το στομάχι μου κομμάτια της τροφής που έβγαλα με τη βία από το σώμα μου και καθόλου δεν θύμιζαν την αρχική, αληθινή μορφή και ολότητα του «είναι» της ...καρμπονάρας που είχα φάει. 
         Τότε ήταν που «έσπασε» ο καθρέφτης. Τότε ήταν που κατάλαβα ότι έτσι μοιάζει στην πραγματικότητα το «φαίνεσθαι.» που με βασάνιζε για τους δικούς μου υποκειμενικούς λόγους και δημιουργούσε στο μυαλό μου όλο αυτό το συμβολικό (και ευτυχώς όχι ατέρμονο) παίγνιο προσπάθειας ανάδειξης της αληθινής εικόνας του «είναι» στη συνείδηση των άλλων, το παίγνιο ανάμεσα στη δική μου αδύναμη αλήθεια και το δυνατό ψέμα της οπτικής των άλλων, το παίγνιο ανάμεσα στο «είναι» μου και το ...εμετικό «φαίνεσθαι». Τότε ήταν που έσπασε ο «καθρέφτης» και είδα επάνω στα κομματάκια ένα πιο τρομακτικό «φαίνεσθαι». Αυτό της αποτυχημένης μαθήτριας του 19+ στις τότε πανελλαδικές εξετάσεις... Ευτυχώς, υπήρχαν άνθρωποι την εκάστοτε χρονική στιγμή να με βοηθήσουν να τα σπάσω κι αυτά τα κομματάκια.

Η Νανά στη συνείδησή μου έχει αποτυπωθεί ως ένας υπέροχος άνθρωπος. Δεν χρειάζεται να την γνωρίζω προσωπικά, κύριε …δικηγόρε, (μιας και το κάναμε ...δικαστήριο της ψυχής το κείμενο σήμερα) για να είμαι βέβαιη ότι εκτιμούσε την αλήθεια και το «είναι» της και λύγισε, τελικά, διαλύοντας την εικόνα της στην προσπάθειά της να καταστρέψει το ψεύτικο είδωλο που ήταν χαραγμένο – ποιος ξέρει πόσο βαθιά ή για πόσο καιρό – επάνω στον εμετικό «καθρέφτη» της γνώμης των άλλων. Η ακόμα, χειρότερα, ίσως, λύγισε μόλις έσπασε τελικά τον «καθρέφτη» και είδε επάνω στα κομματάκια του, το τρομακτικό «φαίνεσθαι» της αποτυχημένης εξαιτίας της κατάστασης. Δυστυχώς, αυτά δεν κατάφερε μάλλον να τα σπάσει.

Υ.Γ. Με συγχωρείς, υπέροχε άνθρωπε, εάν σε αηδίασα ή σε σόκαρα. 

COMMENTS

Όνομα

Αθλητική «ψυχολόγος»,1,Αλληλεγγύη,1,Αναζητήσεις,3,Ασ-χολή-αστο,6,Γήπεδο «Η Άμπαλη»,4,Θάλασσα της ...γλώσσας,1,Λογικές Προβλέψεις,5,Σκονάκια ταξιδιού,2,Συνέλευση των Περίεργων,1,Συνεντεύξεις,1,Υπέροχοι άνθρωποι,11,Curious Gifts,1,Monster Chef,1,Teen Truth,3,
ltr
item
CurioCity.gr: Νευρική ανορεξία: Ένα ατέρμονο παίγνιο ανάμεσα στην αλήθεια του «είναι» και το εμετικό ψέμα του «φαίνεσθαι»... (Υπέροχοι άνθρωποι [10])
Νευρική ανορεξία: Ένα ατέρμονο παίγνιο ανάμεσα στην αλήθεια του «είναι» και το εμετικό ψέμα του «φαίνεσθαι»... (Υπέροχοι άνθρωποι [10])
https://1.bp.blogspot.com/-Y5XS8PWgN2s/WVaApWfV5bI/AAAAAAAABDA/GXHyLYY-21kHF9MMSCkIEB2KqxUwZrY4gCLcBGAs/s640/unknown-913575.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-Y5XS8PWgN2s/WVaApWfV5bI/AAAAAAAABDA/GXHyLYY-21kHF9MMSCkIEB2KqxUwZrY4gCLcBGAs/s72-c/unknown-913575.jpg
CurioCity.gr
http://www.curiocity.gr/2017/06/10.html
http://www.curiocity.gr/
http://www.curiocity.gr/
http://www.curiocity.gr/2017/06/10.html
true
6479844640856404609
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts Μπες! ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ/Η; Τι έχεις να πεις; Το μετάνιωσες; Διαγραφή Από Κεντρική Πύλη PAGES POSTS Μπες! RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Σύντομα, υπέροχε άνθρωπε, θα σκεφτούμε κάτι πάνω σε αυτό. Ζήτησέ το! Πίσω στην Κεντρική Πύλη Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy